Liczba warstw stanowiących ocieplenie w trekkingowym ubiorze

"Nie ma takiego zjawiska jak, jak zimno – jest tylko niewystarczająca ilość warstw", twierdzi badacz polarny, podróżnik Eric Larsen.

Jak używać warstw pośrednich.

Kiedy warstwa zewnętrzna nie jest wystarczająco ciepła, albo trekking w grubej warstwie puchowej zbyt męczący, bardzo dużą wagę w tym momencie odgrywa warstwa pośrednia,  jedna z najważniejszych warstw w dobrym systemie, ale jednocześnie jedna  z najmniej precyzyjnie zdefiniowanych. Może nią być kamizelka bądź lekka kurtka.

Liczba warstw

Badacz polarny Eric Larsen, proponuje  podwojenie lub potrojenie ilości warstw, w celu zwiększenia oddychalności. Niektórzy z producentów polarów, softshelli etc. używają w swoich produktach  siatek wewnętrznych, co umożliwia szybsze odparowanie wilgoci, dzięki zmniejszeniu kontaktu z ciałem. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie tzw.”mapy  ciała”,  w celu osiągnięcia ciepła  w strefach, które tego potrzebują.

Budowa warstw wypełniających

Najlepszym rozwiązaniem konstrukcyjnym, jest  warstwa środkową z zamkami na całej powierzchni, które maksymalizują  wentylację i ułatwiają zapinanie i rozpinanie, i umożliwiają  lepszy  przepływ powietrza.

Rodzaje ocieplin :

Puch gęsi

Plusy: wytrzymałość, ciężar, ściśliwość
Wady: chłodzi w momencie przemoczenia

Puch kaczy:

Plusy: trwałość, waga, dostępność
Wady: nieprzyjemny  zapach, chłodzi w momencie przemoczenia

Wełna

Plusy: wytrzymałość, dobra oddychalność, wchłanianie
Wady: waga

Syntetyki dwuwarstwowe

Plusy: przystępność, wilgotność, trwałość
Wady: ściśliwość, ciężar

Co dalej z izolacją? – trendy na rynku

Wodoodporny puch

Dzięki odparowaniu wody, i poddaniu komór  w  włóknach puchowych, dzięki wodoodpornym zabiegom, chemikom udało się wyeliminować  największą wadę puchu: wilgoć.

Dynamiczne odpowietrzanie

Firma The North Face, stworzyła tkaninę Ventrix, wcięto laserowo otwory w tkaninie, które będą pracować, otwierać i zamykać się tylko w momencie ruchu.

„Pracujące” włókno syntetyczne

Naukowcy z uniwersytetu  Teksańskiego,  pracują nad włóknem. które samo pracuje, tzn.kurczy się i rozpręża  pod wpływem temperatury.

Ostatnia warstwa ocieplenia – śpiwór

Zawsze warto pamiętać, że gdy do pola namiotowego w trakcie naszej wędrówki, zostaną dwa kilometry,w międzyczasie temperatura na zewnątrz, znacznie spadnie,a nasza kurtka zewnętrzna nie będzie już stanowić dla nas ostatecznego ocieplenia, w tym wypadku nie   należy wpadać w panikę, lub na siłę zmierzać do zamierzonego celu. Warto w tym wypadku, znaleźć dogodne miejsce na biwak, rozbić szybko namiot i ogrzać się w ostatniej warstwie ociepliny, jaką dysponujemy – czyli w śpiworze,